Αν και σήμερα με ξέρουν περισσότερο ως φωτογράφο, η πρώτη μου ταυτότητα ήταν αυτή του γυμναστή και προπονητή. Η αγάπη μου για τη γυμναστική (και ιδιαίτερα για τη ρυθμική, την οποία φωτογραφίζω σταθερά εδώ και κάποια χρόνια) με οδηγεί να παρατηρώ όχι μόνο το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, αλλά και τις λεπτομέρειες που το στηρίζουν. Μία από τις σημαντικότερες κατά τη γνώμη μου είναι η διατροφή.
Και τι εννοώ. Η σωστή διατροφή είναι βασικό εργαλείο απόδοσης.
Δίνει ενέργεια, αυξάνει την αντοχή και συμβάλλει ουσιαστικά στην αποκατάσταση.
Όταν το σώμα έχει καταπονηθεί από έντονη προπόνηση (είτε πρόκειται για άλματα, είτε για στροφές, είτε για συνεχείς προσπάθειες με όργανα), χρειάζεται υλικά για να “επιδιορθωθεί”.
Η πρωτεΐνη είναι το κύριο δομικό στοιχείο των μυών και, χωρίς αυτήν, η αποκατάσταση καθυστερεί. Οι μυϊκές ίνες δεν αναπλάθονται σωστά και το σώμα δεν προλαβαίνει να επανέλθει πριν την επόμενη προπόνηση.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε συσσωρευμένη κόπωση, πιο συχνά πιασίματα ή ακόμα και τραυματισμούς λόγω υπερφόρτωσης.
Η έλλειψη ενέργειας από κακή ή πρόχειρη διατροφή οδηγεί επίσης σε πτώση διάθεσης, μειωμένη συγκέντρωση και γενική κόπωση που πολλές φορές ερμηνεύεται ως «κακή μέρα» ή «έλλειψη διάθεσης».
Για παράδειγμα και για να γίνει πιο κατανοητό:
Σε ασκήσεις που απαιτούν έντονη προσπάθεια, όπως δυναμικά άλματα, στροφές ή συνδυασμούς με συνεχόμενη χρήση οργάνου, αν η αθλήτρια δεν έχει καταναλώσει επαρκείς υδατάνθρακες πριν την προπόνηση (π.χ. λίγο ψωμί ολικής, μπανάνα ή ρύζι), η απόδοσή της δεν θα είναι η αναμενόμενη.
Δυσκολεύεται να “απογειωθεί”. Δεν έχει δύναμη, δεν έχει αντοχή. Το σώμα «παρατάει» την προσπάθεια πριν το τέλος. Η εκτέλεση χάνει σε ακρίβεια, η κόπωση εμφανίζεται πρόωρα και επηρεάζει τόσο την τεχνική όσο και τη διάθεση.
Ακόμη πιο απαιτητική γίνεται η κατάσταση όταν η αθλήτρια καλείται να εκτελέσει το πρόγραμμά της με μουσική, έναν συνδυασμό απαιτήσεων, δηλαδή που περιλαμβάνει ασκήσεις με ένταση, εκφραστικότητα, συγχρονισμό, έλεγχο οργάνου και ταυτόχρονη διαχείριση αναπνοής και μυϊκής δύναμης. Χωρίς ενέργεια, η προσπάθεια δεν έχει τύχη όχι λόγω έλλειψης ικανότητας, αλλά λόγω έλλειψης “καυσίμου”.
Και αν μετά την προπόνηση δεν λάβει πρωτεΐνη (όπως γιαούρτι, αυγό, τυρί ή κοτόπουλο), οι μύες δεν αποκαθίστανται σωστά και η κόπωση γίνεται σταδιακά μόνιμη.
Πολλές φορές, τόσο οι προπονήτριες όσο και οι γονείς, ερμηνεύουν τη χαμηλή απόδοση ως “έλλειψη διάθεσης” ή “κακή μέρα”. Όμως, ίσως απλώς φταίει το φαγητό. Ή μάλλον, η έλλειψη σωστού φαγητού.
Από την άλλη, κατανοώ απόλυτα τους γονείς, που μέσα στον αγώνα της καθημερινότητας προσπαθούν να τα προλάβουν όλα (διάβασμα, φροντιστήρια, μετακινήσεις), και συχνά δίνουν στα παιδιά ένα πρόχειρο σνακ “στο πόδι”.
Όμως, ένα σώμα που αθλείται και επιβαρύνεται καθημερινά μέσα στην προπόνηση, χρειάζεται ποιοτικό και ισορροπημένο καύσιμο.
Νομίζω πως η καθοδήγηση ενός διατροφολόγου που γνωρίζει τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά (πολλές φορές και σε συνεργασία με την προπονήτρια ) προσφέροντας μια πρακτική, απλή γραμμή διατροφής, χωρίς υπερβολές, που να εξυπηρετεί και την άσκηση και την ανάπτυξη.
Προσωπικά, μπορεί να μην είμαι πια αθλητής, αλλά εδώ και έναν χρόνο αποφάσισα να ακολουθήσω ένα πρόγραμμα σωστής διατροφής και πιο εντατικής άσκησης (αερόβια και αντιστάσεις).Το αποτέλεσμα; Περισσότερη ενέργεια, καθαρότερο μυαλό, λιγότερη κούραση στην καθημερινότητα. Μπορεί να μην κάνω πια ασκήσεις στους κρίκους ή στο δίζυγο, αλλά… ανεβαίνω τον 5ο όροφο με το ποδήλατο στα χέρια χωρίς δεύτερη σκέψη, και αυτό είναι η δική μου νίκη. Η απόδοση, η υγεία και η χαρά στην προπόνηση χτίζονται στο ταπί και στο γυμναστήριο αλλά ξεκινούν από το τραπέζι.
Φωτογράφος χορού και γυμναστικής, με εμπειρία ως πρώην αθλητής και προπονητής. Μέσα από τις φωτογραφίες και τις σκέψεις μου, επιδιώκω να συνδέσω την τέχνη με τον αθλητισμό, αναδεικνύοντας τη δύναμη της ανθρώπινης προσπάθειας και εξέλιξης. Σας ευχαριστώ που επισκέπτεστε τον χώρο μου και ελπίζω να σας εμπνεύσει το περιεχόμενο που μοιράζομαι.
